จริยธรรม (Ethics)
ทิศนา
แขมมณี (2547 : 47) กล่าวถึงความหมายของ จริยธรรมไว้ว่า จริยธรรม คือ ความประพฤติหรือการกระทำทางกาย ทางวาจา และทางใจ
ที่ดีงามเป็นที่ยอมรับของสังคม รวมทั้งหลักเกณฑ์
มาตรฐานของความประพฤติที่เป็นแนวทางในการปฏิบัติต่อผู้อื่น ต่อสังคม
เพื่อให้เกิดความสันติสุขในสังคม
เพ็ญแข
ประจนปัจจนึก และคณะ (2551 :15) กล่าวถึงความหมายของจริยธรรมไว้ว่า จริยธรรม คือ หลักการ ศีลธรรม ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี
พฤติกรรมอันดีงามที่ปลูกฝังอยู่ในตัวบุคคล
สามารถใช้เป็นแนวทางให้แก่บุคคลในการประพฤติปฏิบัติที่ถูกต้อง
เป็นที่ยอมรับในสังคม เป็นเกณฑ์ในการตัดสินพฤติกรรมของบุคคลว่าสิ่งใดดีหรือไม่ดี
ควรจะทำหรือไม่ควรทำ
พระบำรุง ปญฺญาพโล (โพธิ์ศรี) (2555 : 12) กล่าวถึงความหมายของจริยธรรมไว้ว่า จริยธรรม คือ พฤติกรรมที่แสดงออกให้เห็นถึงการปฏิบัติอยู่ ปฏิบัติถูกต้อง อันเป็นผลมาจากความคิดที่สังคม หรือบุคคลมีความเห็นว่าเป็นการปฏิบัติที่ดี เป็นกรอบกำหนดไว้เพื่อให้สังคมเกิดความเป็นระเบียบเรียบร้อย มีความร่มเย็นเป็นสุข มีความรักความสามัคคีและมีความปลอดภัยในการดำเนินชีวิต
จากความหมายของจริยธรรมข้างต้น สรุปได้ว่า จริยธรรม คือ พฤติกรรม การประพฤติปฏิบัติในสิ่งที่ถูกต้อง และดีงามที่ถูกปลูกฝังอยู่ในตัวบุคคล เป็นสิ่งที่ทำให้บุคคลสามารถใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้อย่างสงบ เรียบร้อย
ที่มา
ทิศนา แขมมณี.(2547).ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.(พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระบำรุง
ปัญฺญาพโล (โพธิ์ศรี).(2555).ปัจจัยที่มีผลต่อการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษา
วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม เขตบางกอกใหม่
กรุงเทพมหานคร.ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต(การบริหารการศึกษา)มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เพ็ญแข
ประจนปัจจนึก.(2551).การยกระดับคุณธรรมจริยธรรมของสังคมไทยเพื่อการปฏิรูปสังคม:แนวทางและการปฏิบัติ(รายงานผลการวิจัย).กรุงเทพมหานคร:ที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
